Ανοικτή Επιστολή

Προς  διαχρονικά προβληματισμένους, επιστολής, το ανάγνωσμα…

Η Λογοτεχνία και τα Θαύματά της

Αγαπημένο μου παιδί, 

Πιστεύεις στα θαύματα; Εγώ πιστεύω. Πιστεύεις και στους Θαυματοποιούς; Εγώ πιστεύω και σε αυτούς. Σήμερα θα σου συστήσω ξανά ένα Θαυματοποιό και ένα Θαύμα. Ναι, θα σου τα συστήσω ξανά γιατί τα ξέρεις. Το μόνο σίγουρο είναι πως ένας Θαυματοποιός τα πιστεύει στα Θαύματα. Τα αναζητά (αν είναι χαμένα). Τα υλοποιεί. Ένα τέτοιο Θαύμα συντελείται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου. Γι αυτό το Θαύμα θα σου μιλήσω σήμερα. Για την Παγκόσμια Μέρα Παιδικού Βιβλίου. Παιδί και βιβλίο μαζί; Ιδού! Το Θαύμα συντελείται! Ένα παιδί και ένα βιβλίο (οι Θαυματοποιοί) μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο μαζί (το Θαύμα). 

Γιατί με το βιβλίο, το μυαλό βγάζει φτερά και η φαντασία, σημαντικότερη όντας από την γνώση, σε μετατρέπει αγαπημένο μου παιδί,  σε υπερήρωα. Έναν υπερήρωα που και θέλει και μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Θα σου μιλήσω για τα μυστικά των βιβλίων. Θα σου πω πως, ναι, οι λέξεις γεννούν μουσικές και εικόνες, θα σου πω πως το ταξίδι είναι ατελείωτο και μαγευτικό, πως τα ποτάμια καταλήγουν πάντα στη θάλασσα, πως το δίκαιο επικρατεί, η καλοσύνη επιβραβεύεται, η αλληλεγγύη είναι δεδομένη… και πως μετά… πως μετά ο κόσμος αλλάζει!

Αυτό που κρατάς στα χέρια σου είναι ένα γράμμα από ένα Φανατικά Αθεράπευτο Βιβλιοφάγο άρα να την πιστέψεις την κάθε λέξη του. Είναι γραμμένο με λέξεις κλεμμένες από βιβλία αγαπημένα. Είναι φτιαγμένο με λέξεις/σκέψεις που άλλαξαν τον αναγνώστη και τους κόσμους του.

Αγαπημένη, αγαπημένε, 

Θα αναρωτιέσαι πως πήρα το θάρρος να σου γράψω. Γιατί να απευθυνθώ σε σένα με μια επιστολή αφού δεν σε γνωρίζω. Και φυσικά με ποιο δικαίωμα να σε αποκαλώ αγαπημένη και αγαπημένο.

Θα σου δώσω όλες τις απαντήσεις. Λίγη υπομονή μόνο να κάνεις. 

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ξεκινώ δηλώνοντας πως το μόνο σίγουρο είναι πως γνωριζόμαστε καλά. Ανεβήκαμε μαζί τη μαγική σκάλα της φιλαναγνωσίας. Κάθε σκαλοπάτι και ένας άλλος μαγικός κόσμος.  Συναντηθήκαμε πολλές φορές σε δάση μαγικά, σε ταξίδια μακρινά και κοντινά. Πετάξαμε παρέα με μαγικά χαλιά. Γνωρίσαμε μαζί τη Χώρα του Ποτέ. Μιλήσαμε με την Αλίκη για τη Χώρα των Θαυμάτων και μείναμε όλοι με το στόμα ανοικτό. Κάναμε τον μεγάλο περίπατο  μαζί με τον Πέτρο. Επισκεφτήκαμε τον πλανήτη του Μικρού Πρίγκιπα και μάθαμε να βλέπουμε με τα μάτια της καρδιάς. Σου γράφω λοιπόν γιατί σε ξέρω και με ξέρεις. Γνωριστήκαμε όταν μοιραστήκαμε τις ίδιες αναγνώσεις. 

Σου γράφω κιόλας για να σου εμπιστευτώ πως είμαι,  ναι,  το παραδέχομαι,  ένας Φανατικά Αθεράπευτος Βιβλιοφάγος, ο οποίος δεν θέλει με τίποτα να θεραπευτεί αφού τα βιβλία είναι το γυμναστήριο της φαντασίας μου, της φαντασίας η οποία με βοηθά να δημιουργήσω και να αλλάξω, τον εαυτό μου και τον κόσμο μου.

Τα αγαπώ τα βιβλία μου και θέλω να είναι κομμάτι της ζωής μου γιατί τα βρίσκω και παρηγορητικά και σίγουρα ιδιαίτερα αφυπνιστικά. Βλέπετε δεν γράφτηκαν για να μας κοιμίζουν το βράδυ γλυκά- αν και ξέρεις και ξέρω πως το κάνουν και αυτό- αλλά για να μας ξυπνάνε στην αλήθεια. 

Σου γράφω γιατί λατρεύω να γράφω. Αγαπώ τις λέξεις. Αγαπώ τις εικόνες που φτιάχνουν. Τους κόσμους που δημιουργούν. Τους χαρακτήρες που πλάθουν. Τα συναισθήματα που γεννούν. Σου γράφω λοιπόν γιατί δεν μπορώ να μην γράφω. 

Θα σου έλεγα, μέρα που είναι, και γιορτάζει το βιβλίο, να διαβάζεις, να διαβάζεις, να διαβάζεις. Για να μην ζήσεις μόνο μια ζωή αλλά πολλές. Και μετά, όταν οι λέξεις αγκυροβολήσουν στο μυαλό και σεργιανίσουν στη ψυχή σου, να δοκιμάσεις να τον αλλάξεις τον κόσμο.

Αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου και την μοιράζομαι μαζί σου

Υπογραφή

Ο Ρομπέν των Χαμένων Θαυμάτων

(ένας Φανατικά Αθεράπευτος Βιβλιοφάγος)

Υ.Γ. 1: Αγαπημένο μου παιδί, εσύ είσαι ο Θαυματοποιός! Εσύ είσαι και το Θαύμα! 

Υ.Γ.2: «Ένα βιβλίο και ένα Παιδί τον Κόσμο Αλλάζουνε Μαζί»- Σύνθημα της εκστρατείας του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού και Του Κ.Σ.Π.Ν.Β. (IBBY-CYPRUS) για συλλογή βιβλίων λογοτεχνίας και παραχώρησή τους σε παιδιά και νέους. Γιατί το βιβλίο είναι η τροφή του μυαλού και η παρηγοριά της ψυχής.

Υ.Γ.3 : Μήνυμα Παγκόσμιας Μέρας Παιδικού Βιβλίου

Η μουσική των λέξεων
Margarita Engle (Η.Π.Α.)

Όταν διαβάζουμε, το μυαλό μας βγάζει φτερά.
Όταν γράφουμε, τα δάχτυλά μας τραγουδούν.
Οι λέξεις είναι ήχοι από τύμπανα και φλάουτα στη σελίδα,
καλλίφωνα πουλιά που πετούν ψηλά, ελέφαντες που σαλπίζουν,
ποτάμια που κυλούν, καταρράκτες που ξεχύνονται,
πεταλούδες που στροβιλίζονται ψηλά στον αέρα!

Οι λέξεις μας καλούν να χορέψουμε – ρυθμούς, στίχους, χτυποκάρδια, παλιές ιστορίες και νέες,
φανταστικές και αληθινές.
Είτε είσαι στο σπίτι ασφαλής ή τρέχεις να περάσεις τα σύνορα για μια άλλη χώρα
και μια ξένη γλώσσα, οι ιστορίες και τα ποιήματα
σου ανήκουν.

Όταν μοιραζόμαστε λέξεις, οι φωνές μας
γίνονται η μουσική του μέλλοντος,
ειρήνη, χαρά και φιλία, μια μελωδία ελπίδας.

(Απόδοση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου)